Strażnik może stosować środki przymusu bezpośredniego wobec osób uniemożliwiających wykonywanie przez niego zadań określonych w ustawie o strażach gminnych.

 

  Środkami przymusu bezpośredniego są:

  1. Siła fizyczna w postaci chwytów obezwładniających oraz podobnych technik obrony.
  2. Kajdanki.
  3. Pałki obronne wielofunkcyjne.
  4. Psy obronne.
  5. Paralizatory elektryczne.
  6. Ręczne miotacze gazu.


        Jeżeli środki przymusu bezpośredniego okazały się niewystarczające lub ich użycie ze względu na okoliczności danego zdarzenia jest niemożliwe, strażnik ma prawo użycia broni palnej bojowej przy wykonywaniu zadań określonych w ustawie o strażach gminnych.:

  1. W celu odparcia bezpośredniego i bezprawnego zamachu na życie lub zdrowie strażnika lub innej osoby.
  2. Przeciwko osobie, która nie zastosowała się do wezwania do natychmiastowego porzucenia broni lub innego niebezpiecznego narzędzia, którego użycie zagrozić może życiu lub zdrowiu strażnika lub innej osoby.
  3. Przeciwko osobie, która usiłuje bezprawnie, przemocą odebrać broń palna bojową strażnikowi.
  4. W celu odparcia gwałtownego, bezpośredniego i bezprawnego zamachu na konwój ochraniający przedmioty wartościowe lub wartości pieniężne.

        W związku z wykonywaniem czynności służbowych strażnik korzysta z ochrony prawnej przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych